باز هم فوتبال فارسی
به قلم محمد علی پور از شیراز

لیگ دوازدهم همین روزها شروع میشود.در آستانه این رقابتها یک پرسش کلیدی وجود دارد آیا این لیگ به لحاظ کیفی و سطح بازیهایش با لیگهای قبلی تفاوتی خواهد داشت؟پاسخ به این پرسش را گذر زمان مشخص خواهد نمود.یازده دوره از لیگ به اصطلاح حرفه ای ما میگذرد و اینک در انتظار لیگ دوازدهم هستیم.در دوره های گذشته نقایص و کمبودها اندک نبوده اند و البته دستاوردهایی نیز حاصل شده است که از آن جمله میتوان به برگزاری منظم بازیها اشاره نمود.ارقام قرارداد مربیان و بازیکنان سر به فلک کشیده و نجومی گشته در مقابل کیفیت بازیها متناسب با این مبالغ هنگفت ارتقا نداشته است.گاهی بازیهای کسل کننده ای را شاهد بوده ایم که به صرف زمان برای تماشایش نمی ارزد و گاهی نیز بازی هایی که حتی از آسیا نیز فراتر بوده است .لیگ فوتبال ایران اما کمیت حواشیش بر کمیت متنش غالب است.جنجال های حین بازی،زد و خوردهای بازیکنان و تماشاگران،تیترهای نشریات زرد،طوفانهایی که برنامه های رادیویی و تلویزیونی به پا کرده اند،انواع و اقسام اهانت و فحاشی به کادر داوری،بازیکنان و مربیان رقیب و حتی مدیر عامل تیم مقابل و امثالهم همگی نشانهایی بر صحت این ادعاست.اما این فوتبال همچنان زنده است و پویا،تحرک دارد و نشاط.دوستش داریم چون برای نود دقیقه هم که شده ما ایرانی ها را از قیل و قال مشکلات اقتصادی-اجتماعی ،تورم،بیکاری جوانان و تاثیرات تحریمهای غرب دور میکند.هجدهمین لیگ دنیاست با همه کاستیها و فقر امکاناتش و فقدان اصول حرفه ای گری.لیگ دوازدهم از راه میرسد و هجده تیمی که دیگر از سال آینده به شانزده تیم تقلیل می یابند ،تنور فوتبال فارسی را در جای جای میهن عزیزمان به طور اعم و در یازده استان صاحب تیم به طور اخص داغ خواهند نمود.به امید لیگی بهتر به لحاظ کیفیت،متن و دستاوردهای مثبتش و نه جنجال ،حواشی و باطن آماتوریش.آری باز هم فوتبال فارسی!